ความคิดในการนำสัตว์เลี้ยงมาอยู่ที่บ้านปากช่อง เพื่อเป็นกิจกรรมสำหรับผู้มาพัก ได้สนุกสนาน มีชีวิตชีวา ภายในบริเวณบ้านพัก มีการปรับเปลี่ยนให้มีความหมายยิ่งขึ้น โดยการนำสัตว์ป่าคุ้มครองที่ราชการอนุญาตให้เลี้ยงได้มาอยู่ที่บ้านปากช่อง โดยเฉพาะ "ชะมดเช็ด (Small Indian Civet)" ซึ่งมีลักษณะคล้ายแมว ซึ่งเป็นสัตว์เศรษฐกิจที่ให้ผลผลิตที่มีราคาสูง ในขณะที่ชะมดเช็ดถูกล่าจากป่าจนจวนจะสูญพันธุ์
ทุกคนในครอบครัวของผม นับตั้งแต่คุณแม่จนถึงหลานๆ เห็นด้วยที่พวกเราจะช่วยกันอนุรักษ์ และหาทางขยายพันธุ์สัตว์ป่าเหล่านี้ ให้มีมากยิ่งขึ้น ผมเสนอให้ขอความช่วยเหลือทางวิชาการจากสถาบันการศึกษา หรือหน่วยงานราชการเช่นเขาดินวนา ทางบ้านเห็นด้วยและมอบหมายให้ผมดำเนินการติดต่อ ท่านคณบดี คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สนใจโครงการขยายพันธุ์สัตว์ป่าคุ้มครอง โดยเฉพาะชะมดเช็ด จึงมอบหมายงานให้รองคณบดีฝ่ายวิจัย และคณาจารย์กลุ่มหนึ่ง เดินทางมาดูบ้านปากช่อง และสัตว์ป่าที่ผมมีอยู่ เพื่อตัดสินจะร่วมมือระหว่างคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาฯ กับบ้านปากช่องของผม ดำเนินโครงการศึกษาและพัฒนา เพื่อขยายพันธุ์สัตว์ป่าคุ้มครอง
นายสัตวแพทย์วิจิตร บรรลุนารา รองคณบดีฝ่ายวิจัย ได้นำคณาจารย์ออกเดินสำรวจสถานที่ ทิศทางลม ตำแหน่งที่จะสร้างโรงเลี้ยงชะมดเช็ด ตำแหน่งที่จะสร้างกรงนกขนาดใหญ่ ฯลฯ
จากนั้นได้ไปเยี่ยมชมชะมดเช็ดแต่ละตัว ซึ่งตอนนี้ที่บ้านปากช่องมีอยู่ 8 ตัว จากการเลี้ยงมา 3 เดือน พวกเราสามารถเปลี่ยนพฤติกรรมดุร้าย ให้มาเชื่องขนาดเปิดกรงป้อนกล้วยได้ พวกอาจารย์สัตวแพทย์ถ่ายรูป และขูดเช็ด (Musk) มาดู สอบถามรายละเอียดเกี่ยวกับชะมดเช็ดจากคุณอ้อ เพื่อนของน้องชายที่พาครอบครัวมาอยู่ด้วย และทำหน้าที่เป็นหัวหน้าคนงาน ทางคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาฯ ประสงค์จะได้ชะมดเช็ด 20 ตัวเพื่อใช้ในการศึกษาวิจัย พร้อมทั้งกรงไม้ขนาด 150x150 เซ็นติเมตร จำนวน 20 กรง และโรงเลี้ยงพื้นคอนกรีตขนาด 8 เมตร x 12 เมตร ฝาทั้งสี่ด้านเป็นแบบเกร็ดเพื่อระบายลมได้ ซึ่งทางผมจะสร้างให้เสร็จและจัดหาสัตว์ให้เรียบร้อยภายในเดือนธันวาคม 2546
พวกสัตว์ปีก นกขุนทอง นกแก้ว นกฟินซ์ มีอาจารย์คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาฯ ซึ่งเชี่ยวชาญเรื่องสัตว์ปีก สนใจที่จะทำการศึกษา ค้นคว้า วิจัย เกี่ยวกับโรค และวัคซีนที่ใช้รักษา
พวกนกเหล่านี้ เมื่อกรงนกแปดเหลี่ยมขนาดใหญ่ จำนวน 4 กรงสร้างเสร็จ ก็จะทำการย้ายนกเหล่านี้ไปอยู่ในกรงขนาดใหญ่
จากการพบปะพูดคุยกับคณาจารย์จากคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผมเสนอให้ใช้บ้านปากช่องเป็นศูนย์ศึกษา และพัฒนาเพื่อขยายพันธุ์สัตว์ป่าคุ้มครอง โดยระยะแรกจะศึกษาชะมดเช็ดเป็นหลัก ส่วนทางคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาฯ จะกลับไปประชุมปรึกษากับคณาจารย์ของคณะ เพื่อหาผู้สนใจมาทำการศึกษา วิจัย ในแต่ละเรื่อง ซึ่งคณาจารย์ที่มากลุ่มแรกนี้ มีความสนใจมาก ที่จะศึกษาเกี่ยวกับกรง โรงเลี้ยง อาหาร พฤติกรรม ของชะมดเช็ด กับนกป่าของไทย ปีใหม่ 2547 บ้านปากช่องของผม คงได้เป็นที่พักผ่อนของคนในครอบครัว และเพื่อนฝูง ตลอดจนเป็นศูนย์ศึกษาและพัฒนาสัตว์ป่าคุ้มครองด้วย ผู้ที่มาพักจะได้มีกิจกรรมที่เป็นประโยชน์มากยิ่งขึ้น พวกเราจัดทำโรงเลี้ยงต้นไม้เพื่อเพิ่มความสวยงามให้เกิดขึ้นในบริเวณบ้าน ปัจจุบันที่ดินใกล้เคียงได้มีเพื่อนบ้านกำลังก่อสร้างบ้าน อีกไม่นานผมคงจะมีเพื่อนบ้านมาอยู่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ