ผมได้รับข่าวจากคุณอ้อว่า จะมีการประชุมกลุ่มเพาะเลี้ยงชะมดเช็ด ในวันเสาร์ที่ 17 มกราคม 2547 ณ บ้านของครูกุล ขำทวี สี่แยกหนองเผาถ่าน อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ระหว่างเวลา 09.00-12.00 น. ผมคิดว่าน่าจะเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้พบกับกลุ่มเพาะเลี้ยงชะมดเช็ด อาจได้ความรู้และประสบการณ์ต่างๆ จึงนัดแนะคุณอ้อ ให้มาที่เซ็นทรัลลาดพร้าวในวันศุกร์ที่ 16 มกราคม 2547 เวลา 19.00 น. เพื่อจะเดินทางไปชะอำด้วยกัน และจะค้างคืนที่บ้านชะอำ
ผม คุณอ้อ คุณอัล (ภรรยาของคุณอ้อ) และหลานชายของผม ออกเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปค้างคืนที่บ้านชะอำ บ้านชะอำเป็นทาวน์เฮ้าส์ 4 ชั้น ครอบครัวของผมซื้อไว้ 1 ห้อง เวลาไม่ได้มาก็ให้คนเช่าทั้งหลัง 6 ห้องนอน (ปรับอากาศ) 4 ห้องน้ำ วันละ 2,500 บาท จะมีคนมาเช่าพักประจำในช่วงเทศกาล ตึกแถวด้านหน้าจะมีร้านอาหาร เครื่องดื่ม สามารถสั่งมาทานที่บ้านได้ น้ำจืดบริบูรณ์ดี ไฟฟ้าสว่างไสว
ฝั่งตรงข้ามเป็นชายหาด จะมีพ่อค้าแม่ค้ามาตั้งร่มและเตียงให้เช่ายาวตลอดหาดเหมือนบางแสน ควบคุมราคาและความสะอาดด้วยเทศบาล มีเสียงตามสายคอยประชาสัมพันธ์ วันที่ไปมีครอบครัวหนึ่งนำเต้นท์มากางนอน ทุกๆ เช้าจะมีเรือประมงขนาดเล็กขึ้นฝั่ง นำปลา ปูม้า กั๊ง ฯลฯ สดๆ มาแกะขาย พร้อมทั้งทำให้สุกด้วยการลวก ปิ้ง ย่าง พร้อมน้ำจิ้ม บริการผู้ที่มาเที่ยว
พวกเราออกเดินทางจากบ้านชะอำเวลา 08.30 น. ระยะทาง 10 กิโลเมตรวิ่งไปทางตัวเมืองเพชรบุรี ได้พบครูกุล ขำทวี หัวหน้ากลุ่มเพาะเลี้ยงชะมดเช็ด และภาพถ่ายสมาชิก ครูกุลบอกว่ามีการเลื่อนการประชุมเพราะครูกุลติดภารกิจทั้งวันในวันนี้ และได้พยายามโทรศัพท์หาคุณอ้อ พบว่าหมายเลขมือถือของคุณอ้อที่ครูกุลมีไม่ถูกต้อง อย่างไรก็ตามครูกุลและพี่สังเวียน (ภรรยาครูกุล) ก็ต้อนรับพวกเราเป็นอย่างดี
ท่านได้สต๊าฟชะมดเช็ดตัวหนึ่งที่ตายด้วยตัวท่านเอง และเล่าเรื่องราวความเป็นมาของกลุ่มเพาะเลี้ยงชะมดเช็ด ซึ่งมีสมาชิกอยู่ประมาณ 50 คน ส่วนใหญ่จะอยู่ในจังหวัดเพชรบุรี กลุ่มนี้ตั้งมาเมื่อปีพุทธศักราช 2544 โดยได้รับการสนับสนุนจากสถาบันการแพทย์แผนไทย กระทรวงสาธารณสุข ซึ่งมีแพทย์หญิงเพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ ให้ความช่วยเหลือ
ครูกุลได้พาพวกเราไปดูสถานที่เลี้ยงชะมดเช็ดของท่าน ซึ่งอยู่ข้างๆ บ้าน มีลุงแก่ๆ นอนเฝ้าได้เงินเดือนๆ ละ 2,000 บาท ครูกุลเลี้ยงชะมดเช็ดไว้ 30 กว่าตัว มีจุดมุ่งหมายเพื่อขยายพันธุ์เพียงอย่างเดียว โดยไม่คิดที่จะเก็บเช็ด ตอนเช้าให้กล้วยน้ำว้า ส่วนตอนเย็นจะให้โครงไก่สับเป็นอาหาร
พวกเราลาครูกุล ออกเดินทางต่อไปยังอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี เพื่อไปเยี่ยมป้าน้อยและลุงผง ผู้ซึ่งเลี้ยงชะมดเช็ดไว้มากที่สุดในจังหวัดเพชรบุรี ชะมดเช็ดตัวนี้มีอายุ 20 ปี นับว่ามีอายุมากที่สุดใน 80 กว่าตัวที่ป้าน้อยเลี้ยงไว้
บ้านป้าน้อยเลี้ยงชะมดเช็ดไว้ 80 กว่าตัว เลี้ยงมานานหลายสิบปี และเลี้ยงเพื่อเก็บเช็ดขายให้กับโรงงานยา เช่นยาหอมตราห้าเจดีย์, ยาหอมตราปราสาททองโอสถ เป็นต้น ป้าน้อยและลุงผงไม่อยู่ไปธุระ ได้พบแต่ลูกชาย เลยได้ข้อมูลไม่มากเท่าที่ควร เลยถ่ายรูป และเดินดูสภาพทั่วๆ ไป
ป้าน้อยใช้กะลามะพร้าวเป็นจานใส่ข้าวให้ชะมดเช็ด ถ้วยพลาสติกเล็กๆ สำหรับใส่น้ำกิน มีขวดปากกว้างเตี้ยๆ สำหรับใส่เช็ดที่ขูดได้ มีตาชั่งขนาด 1 กิโลกรัมไว้ชั่งน้ำหนัก
ตรงกลางกรง มีไม้หลักไว้ให้ชะมดเช็ด ทุกๆ เช้าประมาณ 07.00 น. ผู้เลี้ยงก็จะชักไม้ขึ้นมาเพื่อขูดเช็ดใส่ขวด เก็บไว้ขาย ในปัจจุบันเช็ดราคาประมาณ 45,000 บาท (สี่หมื่นห้าพันบาท) ต่อน้ำหนัก 1 กิโลกรัม
ปัจจุบันป้าน้อยจ้างเด็กสาว 1 คนทำหน้าที่เลี้ยงชะมดเช็ด โดยทุกเช้าเวลาประมาณ 07.00 น. ก็จะเก็บเช็ด จากนั้นก็จะนำจานข้าวของชะมดเช็ดไปล้าง ผึ่งให้แห้ง ตรวจน้ำกิน เวลาประมาณ 09.00 น. ให้กล้วยน้ำว้าตัวละ 1 ลูก ช่วงเช้าจะมีอาหารเสริมคือ นมข้นชงกับน้ำตาลทรายผสมไข่เป็ด ให้กินเป็นบางครั้ง พอเที่ยงคนเลี้ยงก็จะหุงปลายข้าว 1 หม้อ และนำปลาสดมาสับละเอียด ผัดให้สุก เพื่อรอเป็นอาหารเย็น ประมาณ 18.00 น. ก็จะคลุกปลากับข้าวสวย ให้ชะมดเช็ดกินตัวละ 1 ทัพพี