Wolven

'Wolven' is de eerste Europese tentoonstelling van de kunstenaar Max Springer. Deze Amerikaan van Californische afkomst heeft een serie schilderijen gemaakt over 'het oorspronkelijke', met nadruk het oorspronkelijke, dierlijke in de mens.

De wolf staat voor het duistere, onberekenbare van de mens, maar ook voor het dicht bij de natuur staan en het beschermende van de wolf zelf. Max Springer laat de wolf in hem komen en schildert door de ogen van dit dier de wereld. Het gegeven van het gebruik van de ogen van de wolf is gebaseerd op een Indiaanse legende, waarin de wolf KWEO de ogen was van de autochtone Amerikanen. Door deze ogen ziet Max Springer de oudheid van onze planeet en de schoonheid hiervan. De wolf waarschuwt voor de onvoorzichtigheid waarmee de mens met zijn leefmilieu omgaat. Het dier wijst one erop dat alles met elkaar vorbonden is, dat de mens en de wolf veronden zijn. Ook wij zijn verbonden met de grond, de lucht, water en vuur. Het dier in ons moet naar buiten komen om het leefmilieu te verbeteren. De wolf huilt om naar buiten te komen.

De expositie is genoemd naar Sitko, de hoofdpersoon uit Jamake Highwater's kinderboek, 'Ik Draag de Morgenster'. Sitko, een Indianenjongen, onmoet een vos, die hem 'kleur' schenkt, zodat de jonge kan schilderen.

Mocht u meer informatie willen over deze tentoonstelling, wendt u zich dan tot Rosan Joolen. Zij zal dagelijks aanwezig zijn in het voorheen Museum voor Hedendaagse Kunst gedurende de hele tentoonsteling. Ook kunt u contact opnemen met marketing director, Fritz Klein. Schrijft of belt u dan naar:

Wij zijn blij in te sluiten de uitnoging door de opening van Max Springer's eerste Europese expositite. Hij is een Amerikaanse artiest die en in San Diego, California en in Utrecht, Nederland woont.

De show is de eerste van 'Sitko', een serie van Max' observaties van het oorspronkelijke. Het samentrekken van gedachten over ons ontstaan, gebruik van de geest v.d. hond om het onderbewuste te bewaken door de geschiedenis heen, en binnengaan in ons oorspronkelijk brein zijn hier van belang. Om zichzelf te beschermen heeft de artiest de wolf in zich gelaten en in ruil daarvoor gebruikt de artiest de ogen can de wolf om de wereld op een wolfachtige manier te zien. ('Kweo, the wolf Kachina', is lang het zicht van de inlanders geweest.)

Deze wolf, binnen in ons allemaal, verbindt ons met elkaar, onze geboorte met onze dood, de eerste calender met geen calender. Deze schilderijen zijn tijdsweergaven van onze oorspronkelijke geest. Ons bewustzijn van tijd en het dierlijke in ons, de nuttelsoosheid van onze definities en woorden. Het beest in ons schreeuwt om erkenning, schreeuwt om gezien te worden.